 Bu gün size ilk gördüğümde yüzünün nuruna aşık olduğum tanışma imkanını hayatımın hiçbir evresinde bulamıyacağım bir halk şairi hakkında bahsedeceğim.Aslına bakarsanız bu şair hakkında benimde pek bilgim yok.Tanıyan yaşlılarımıza rizeye gidip sordum ve onlarda bu konuda çok kısa açıklamalar yaptılar.Cimil e sevdalı mübarek insanlardan biri hamdi alemdar.Öncelikle bu sevdasi köyünü şiirlerine ve kitabın dökecek kadar yoğun.Tesadüfen google de hamdi-alemdar araması yaptığımda karşılaştım onunla.
Ve gerçekten de dokunaklı şiirler,çocuklarına ve insanlığa verdiği değer beni çok etkiledi.CİMİL REHBERİ kitabının da yazarı olan hamdi alemdar aslında benim ve bir başkasının kendisini anlatamayacağı kadar mısralarıyla anlatmış.
DEDİM Kİ—DEDİLER
Dedim ki—Cimil,den bir yıldız doğar,
Dediler ki--Kimdir?Dedim: Alemdar,
Dediler—Ne imiş,ne hüneri var?
Dedim ki—Rabbimden ona ilham var.
Dediler—Yaşı kaç, sorsak yaşını?
Dedim—Kırk yaşında, döktü dişini,
Dediler—Mesleği, bilsek işini?
Dedim—Aş pişirir,lokantası var.
Dediler—Kırkında adam azar mı ?
Dedim—Gamsız insan şiir yazar mı?
Dediler—Hayattan insan bezer mi?
Dedim—Her insan bir efkarı var.
Dediler ki—Yaşın musait degil
Dedim—Ben şiire eyledim meyil,
Dediler—Aşk ile uğraşır cahil,
Dedim—Bana ilham veren Rab,bım var.
Dediler—Böyle hal biz yeni duyduk
Dedim—Baba bilmem yetim büyüdük,
Dediler—Sen gibi niceler gördük,
Dedim—Ben de başka başka haller var.
Dediler ki—Senin kimsen yok mudur?
Dedim—Bir annem var oda çok mudur?
Dediler—Kardeşin bacın yok mudur?
Dedim ki—Bir annem var birde Rab,bım var
Dediler—Yok mudur dayı, amca?
Dedim—Rüyamda hiç görmedim gece,
Dediler—Sahipsiz kaldın böylece,
Dedim—Altı tane yavrucuğum var..
Dediler—Sıhhatin nasıl yerinde?
Dedim—Yaram vardır benim derinde,
Dediler ki—Çile var kaderinde,
Dedim—Güvenecek bir Allah,ım var.
Dediler—Tahsilin senin ne kadar?
Dedim—Hiç bilmem ki,okulda ne var?
Dediler—Bilgin var senin bu kadar,
Dedim—İlham veren bana Rab,bım var.
Dediler—Mal mülkün,servetin var mı?
Dedim—Yok,söylesem acaba ar mı?
Dediler—Gelirim bu kadar mı?
Dedim—Rızkı veren bir Allah,ım var.
Dediler—Bu ne hal böyle perişan?
Dedim—Çok bulunur böyle uğraşan,
Dediler—Şairsin alırsın nişan,
Dedim—Taktir eden benim kimim var?
Dediler—Alemdar,gam yükün ağır
Dedim—Biliyorum,değilim sağır,
Dediler—Sesini sen duyur,bağır,
Dedim--Dinleyecek benim kimim var?
Kendi dilinden HAMDİ ALEMDAR
1934 yılında Kaya ve Hatice Alemdar`ın ilk ve son evlatları, babadan yetim olarak Rize`nin CimilOrta köy`ünde gözlerimi dünyaya açtım. Ondan sonra hayat mucadelesi içine girdim. Her köylü çocuğu gibi ben de, 12 yaşıma kadar çobanlık yaptım. Yoksulluk ve köyümüzde okul olmaması nedeniyle ilk okul tahsili bile yapmadım. Kendi öz duygularımla okur yazarlığı öğrendim. Okur yazarlığı öğrenmem bende bazı degişiklikleresebep oldu. Durmadan şiirler ve kitap yazmak arzusu içimdedoğdu.Ümitlerimi bu zamana kadar tahakkuk ettirme imkanına sahip olamadım. Oniki yaşımdan sonra gurbete çıktım. Fırıncı çırağı olarak askerlik görevime kadar çalıştım. Vatani vazifemi çavuş olarak ifa ettikten sonra, gurbete çıktım ve bir müddet lokantacılık yaptım. Nihayet imtahana girerek ilk okul diplaması
aldım.Samsun belediyesinde açılan memur sınavını kazanarak 1976 yılında memuriyete girdim. Bu geçen zamanlar zarfında, durmadan şiirler yazdım, hatta beni çok daha iyi tanıyabileceginiz Yeşil Rize`mde ve
Kara Talihim ve şiirlerim adlı ikinci bir kitabımı yazdım. Şu ana kadar umutlarımı tahakkukettirme imkanına sahip olamadım. Allah`ın inayetiyleşimdi umutlarımı tahakkuk ettirdiğim için maddiyatın daha ötesinde manevi olarak siz değerli okuyucularım sayesindemutlu olacağıma inanıyorum.Tüm mutluluklar sizin olsun. Bir insan azmederse dünyayı deler geçer.
HAMDİ ALEMDAR
Evlatlarım
Mevlam bana altı evlat vermiştir
Beşi kızdır biri oğlan bunların
Mevlam dilegimi kabul etmiştir
biri baldır biri yağdır bunların
Her birinin ayrı ayrı huyu var
Her birinin ayrı ayrı boyu var
Her birinin devam eder soyu var
Beşi köle biri hürdür bunların
Her biride ayrı ayrı naz eder
Bu nazları ana baba haz eder
Gülüşleri baharımı yaz eder
Biri bahar biri yazdır bunların
Her birinden ayrı ikram görürüm
Her birini ayrı ayrı korurum
Onları sevmekle geçti ömrüm
Biri gözüm biri nürdür bunların
Her birisi kondu başka bir dalda
İkisi Samsunda iki Turhalda
Biri Almanyada bir İstanbulda
Hepside yuvadan uçtu bunların
Yirmi torun vardır beş tane damat
Mevlam nasip etti ne tatlı hayat
Bayramdan bayrama olur seyhata
Gelip el öpmeler hoştur bunların
Böyledir Alemdar Dünyanın sonu
Besler büyütürsün el alır onu
Benden bir hatıra kalsın bu konu
Hepsinin kalbinde varsın bunların
Yazan: Hamdi Alemdar
EVLATLARA NASİHAT
Evlat isyan etse ana baba ya
Allah razı degil kul razı degil
Evlat yüz çevirse ana baba ya
Mevla razı degil hak razı degil
Annnen gecelerce uykusuz kalır
Baban da çalışır rızkını alır
Bir of desen hemen sana sarılır
Canım ciğerim der kalb razı degil
Anne,nin karnında dokuz ay gezdin
Beslendin büyüdün ne çabuk bezdin
Kalbimizi aldın çiğnedin ezdin
Gönül razı degil kalb razı degil
Gece üşür diye üstünü örten
Kendi aç kalıpta seni yediren
Seni konuşturan anne dediren
Allah razı degil kul razı degil
Hiç anne baba ya isyan olurmu
İsyan eden evlat hayır görürmü
Böyle bir evlatı Mevla korurmu
Mevla razı degil hak razı degil
Gelde töbekar ol Mevlanı tanı
Gücendirme annen ile atanı
Taşırsın onlardan aldığın kanı
Ceset razı degil kan razı degil
Alemdar oğlu der ettim nasihat
Herkesi seversen tatlıdır hayat
Zalime Peygamber etmez şefaat
Nebi razı degil hak razı degil
KADERİM
Kader kader derim nedir bilemem
Her zaman ağlarım bir gün gülemem
Bu fani dünyaya bir daha gelemem
Bir gün olsun gülsem gam yemem gayri
Dostlarım dünyayı boşa dolaştım
Ovaları gezip dağları aştım
Şaşkın ördek gibi yolumu şaştım
Bir doğru yol bulsam gam yemem gayri
En doğru yol buldum Rabbimin yolu
İmanlı azimli kalbim nur dolu
En sefalı yolda cennet,in yolu
Rabbim nasip etse gam yemem gayri
Bu dünya fanidir kanmayanı sakın
Dünya zevklerine etmeyin akın
Namaz,a Kuran,a olun hep yakın
Ben bunlardan başka düşünmem gayri
Bu Fani insanlar düşer efkara
Kimi mal mülk ister kimi para
Kiminin bahtıda ben gibi kara
Rabbim af ederse düşmem gayri
Bu fani dünyanın sonu ölümdür
Burdaki zevk sefa bize zulümdür
En doğru yol kardeş hakkın yoludur
Rabbim nasip etse gam yemem gayri
Aşık şiir ile eder nasihat
Hakikat yoluna yürürler rahat
Rabbim emreyledi bu bir hakikat
Aynı yoldan gitsem gam yemem gayri
Ben bir Alemdar,ım bazen yazarım
Hem ibret alırım hemde gezerim
Dert basarsa beni böyle düzerim
Ben bir hak aşığı gam yemem gayri
Yangın Üzerine Yazılan Bir Destan
Hep yandı evlerimiz. Olduk yuvasız kuşlar.
Şimdi ha bu Cimil,e Ağlayı dağlar taşlar.
Görmemeşsiniz diye,Hayal geliyor size.
Çoluk çocuk bakılmaz,Hep millet kaldı düze.
Çalışır çabalarsin,Dersin yuva kurmayım
Birden kalırsin düze,Şaşarsin ne yapayım?
Mevlam bizi yaratmış,Dünyaya çile için.
Birden vurur bir şamar,Hiç acımaz ne için?
Bakun nasıl ağlayı;Cimil,in dağı taşı.
Ne yapmıştık felege?Yaptı bize bu işi.
Bir gün saat sekizde Dağları sardı duman.
Bizim köy yanar diye Hiç ederdin mi güman?
Milletin neşesini Bozdu bu batacaklar.
Ha bu kötü günleri Bir gün unutacaklar.
Bir kibritin yüzünden Köy döndü viraneye
Bakın hiç benziyor mu?Doksan iki haneye.
Yazalım birkaç türkü,Dert,yara sardı bizi
Bizleri yakanların.Tutmasın eti dizi.
Güzel idi köyümüz,Çiçekler açmıştı dağlar.
Çok neşeli olurdu,Köyümüz bir zamanlar.
Bizim köyün altından Dere akar enişe.
Gülmemize bakmayın Yok kalbimizde neşe.
Çıktık evlerimizden Hep bıraktık ateşe
Daha güleceğük mi? Yok kalbimizde neşe
Şimdi görsen köyleri,Olmuş ıssız verane.
Böyle ağlattı bizi Allah,a yapmıştık ne
Felek attı bir hançer,Bizi yürekten vurdu.
Yeni çiçek açmıştık,Dallarımızı kırdı.
Ne idik te ne plduk?Düştük ha bu halara.
Yok evimiz gidelim.Kalmuşuk tarlalara,
Bir motorun yüzünden,Bir köy yandı kül oldu.
Döküldük sokaklara,Herkezin benzi soldu.
Köye baktuğum zaman;Bayiliği yüreğum.
Felek vururdum seni,Olsa idi silahum.
Yaktılar köyümüzü,Gözü kör olacaklar.
Ebedi gülmesinler,Allah,tan bulacaklar
Bir motorun yüzünden,Yaktı köyü etti kül;
Yakan Allah,ından bul.
Çok kötü äfet oldu.Bu sene ha bu köye.
Biz de anlayamadık Acap oğradık neye?
Elek satanlar gibi Dururuk çadırlara.
Bizden selämlar olsun Geçen güzel günlere.
Derduk köyümüz güzel,Olmuş tamam bir şeher,
Her rahatlık içinde,Bütün köyleri değer.
Ha bu gördüğün Başköy,Kışın ıssız kalacak.
Etti bizi yuvasız,Gözleri kör olacak.
Okul,hastahaneye,Ahıra yatılır mı?
Acap yazık değil mi?Bu mallar satılır mı?
Gençlerden beter oldu,Köyün ihtiyarları.
Yaşlıdır dayanamaz,Karardı dünyaları.
Felek ikbälsizliği,Üç pare köye verdi.
Daha tükenecek mi?Ha bu milletin derdi.
Kolay ha çıkmazık,Düştük derin bir göle.
Köyümüz çok metinli,Gezerdi dilden dile.
Yanmasak alurduk mi?Hükümet yolları eşya.
Kul olma neler gelir.Yaşadıkça bu başa.
Seyret viräne köyü,Çık kalenin başına.
Mendil bile dayanmaz,Bu milletin yaşına.
Cimil çok ıssız kaldı.Horozlar bile ötmez
Yapın evlerimizi Çadırlar bize yetmez
Bu destan 22.05.1979 yılında yangın üzerine Başköy,den
10 yaşlarında olan Sebahat Özer tarafından yazılmıştır.
Bir köylünün köyüne sahip çıkarsanız Cimil batmıyacaktır.
Kalem çaldım defter ile kağıta
Yazı yazdın defterlerimi dağıta
İhtiyacım vardır dosta ögüte
Dost odurki dertlerime dermandır
Yazı yazdım nice kitap doldurdum
Yalan yanlış kağıtları soldurdum
Sırlarımı el aleme bildirdim
Dostlar okur buda benden fermandır
Yazı yazdım daktilo ile tuş ile
Dost bulamadım ben bu dertli baş ile
Bahar geldi ben geçirdim kış ile
İşte dostlar bu dert bana haramdır
Yazı yazdım mecbaya gazteye
Genç yaşımda başladım besteye
Ozanlarla bende girsem desteye
Benim gönlüm yana yana permandır
Alemdar,ın yalan yanlış yazarım
Aklım yarım olmaz benim pazarım
Ne şairim nede ben bir ozanım
Sadece Rabbim,den gelen ilhamdır
Yazar: Hamdi Alemdar
|
